W Będzinie mają nową atrakcję. Popularnością przebije zamek?

Zamek w Będzi­nie znają wszy­scy. W mie­ście zabyt­ków jest jed­nak o wiele wię­cej. Są one ukryte w sta­rych bra­mach, kamie­ni­cach. Jeden z nich po reno­wa­cji ujrzał świa­tło dzienne. Mowa tu o Domu Modli­twy Mizra­chi poło­żo­nym przy ulicy Potoc­kiego 3 w Będzinie.

Dom Modli­twy Mizra­chi – Fot. UM Będzin

Dom modli­twy posiada malo­wi­dła ścienne o naj­bo­gat­szej w całym woje­wódz­twie śląskim iko­no­gra­fii juda­istycz­nej. Nie­na­le­żyte utrzy­ma­nie spra­wiło, że poli­chro­mie zaczęły odpa­dać. Woje­wódzki Kon­ser­wa­tor Zabyt­ków w poro­zu­mie­niu z urzę­dem zde­cy­do­wał o odno­wie­niu obiektu. To ofi­cjal­nie zakoń­czyło się 29 listo­pada. Urzęd­nicy pla­nują, że już wio­sną obiekt zosta­nie udo­stęp­niony zwie­dza­ją­cym. Nowa atrak­cja wzbo­gaci dzie­dzic­two pozo­sta­wione przez Żydów w Będzinie.

Dom Modli­twy Mizra­chi – Fot. UM Będzin

- Będzin jest mia­stem wie­lo­kul­tu­ro­wym, ale mało kto zdaje sobie z tego sprawę. Tu żyło 30 tysięcy żydów i znaj­do­wało się około osiem­dzie­siąt domów modli­twy i syna­gog. Do naszych cza­sów prze­trwało kilka. Naj­gor­sze jest to, że sami miesz­kańcy nie znają tych histo­rii. Reno­wa­cja takich obiek­tów może to zmie­nić. Pokaże mło­dym poko­le­niom, że to mia­sto to feno­men na skalę kraju. Dla­tego bar­dzo cie­szymy się, że udało się odre­stau­ro­wać Dom Modli­twy Mizra­chi – przy­znaje Karo­lina Jako­wenko, z Fun­da­cji Brama Cuker­mana. Obiekt, który zwie­dza­ją­cym udo­stęp­niony będzie wio­sną 2012 roku, zna­lazł swoje miej­sce rów­nież w przy­go­to­wy­wa­nym obec­nie audio­bo­oku poświę­co­nym histo­rii Żydów w jede­na­stu mia­stach woje­wódz­twa śląskiego. Dzięki temu do mia­sta uda się spro­wa­dzić tury­stów, rów­nież z innych rejo­nów aglomeracji.

Warto przy­po­mnieć, że syna­goga została zało­żona pod koniec XIX wieku z ini­cja­tywy i fun­du­szy boga­tego kupca Jakuba Chila Winera. Syna­goga naj­praw­do­po­dob­niej jako jedyna w Będzi­nie prze­trwała czasy II wojny świa­to­wej bez żadnych znisz­czeń i uszko­dzeń. Od cza­sów zakoń­cze­nia wojny główna sala modli­tewna została podzie­lona ścianką na dwa odrębne pomieszczenia, w któ­rych znaj­do­wał się skład węgla oraz rupie­ciar­nia. Przez wiele lat syna­goga pozo­sta­wała zapo­mniana, a jej loka­li­za­cja nie była do końca znana. Dopiero w 2003 ponow­nie odkryto to miejsce.