„Plakat musi śpiewać”

To nowa wystawa w Muzeum w Sosnowcu, która pre­zen­tuje pla­katy wypo­ży­czone z Muzeum Naro­do­wego w Pozna­niu. Wśród dwu­stu prac odnaj­dziemy rów­nież perełki, jak poje­dyn­cze dzieła Adolphe’a Mourona Cassandre’a.

Uni­ka­towe pla­katy oglą­dać można do końca marca. – Fot. Muzeum w Sosnowcu

Tytuł wystawy nawią­zuje do wypo­wie­dzi mistrza – Jana Lenicy z 1966 roku, który porów­nał two­rze­nie pla­katu do gra­nia jazzu – Sztuka pla­katu zbliża się (…) naj­bar­dziej do jazzu: wszystko polega na umie­jęt­no­ści zagra­nia cudzego tematu „po swo­jemu”, (…) oży­wie­nia go wła­snym duchem, zagra­nia go tak, aby pod­sta­wowy motyw wyczuć można było uchem (…). Bo co tu ukry­wać, pla­kat musi śpie­wać! I na pyta­nie, co waż­niej­sze: oko czy mózg, odpo­wia­dam ucho. Naj­waż­niej­sze jest ucho!

Wystawa ze zbio­rów Muzeum Naro­do­wego w Pozna­niu jest wybo­rem 200 prac. Sta­nowi próbę prze­śle­dze­nia roz­woju sztuki pla­ka­to­wej na prze­strze­nie ponad stu lat, począw­szy od końca XIX wieku i naro­dzin we Fran­cji samo­dziel­nego gatunku – pla­katu arty­stycz­nego, aż po reali­za­cje pocho­dzące z pierw­szej dekady XXI wieku.

- Pla­kat, żywio­łowo roz­wi­ja­jący się w ciągu swej histo­rii i nie­zmier­nie wzbo­ga­ca­jący wła­sny język wypo­wie­dzi, zyskał ogromną siłę oddzia­ły­wa­nia, daleko wykra­cza­jącą poza jego czy­sto uty­li­tarną funk­cję – nośnika komu­ni­katu od zle­ce­nio­dawcy do odbiorcy. Stał się środ­kiem wyrazu tre­ści bar­dziej zło­żo­nych, świa­do­mie nie­jed­no­znacz­nych w odczy­cie i posia­da­ją­cych wiele pokła­dów inter­pre­ta­cyj­nych, a nade wszystko noszą­cych wyraź­nie oso­bi­ste piętno arty­sty – zdra­dza Joanna Kunysz z sosno­wiec­kiego muzeum.

Wśród zgro­ma­dzo­nych na wysta­wie prac poja­wiają się nazwi­ska takich wcze­snych twór­ców pla­katu jak Alfons Mucha, czo­łowi przed­sta­wi­ciele nie­miec­kiego Jugend­stilu: Peter Beh­rens, Tho­mas The­odor Heine oraz Sece­sji Wie­deń­skiej: Gustav Klimt, Kolo­man Moser, twórcy pol­skiego pla­katu przed­wo­jen­nego Juliusz Nor­blin i Tade­usz Gro­now­ski. Drugą połowę XX wieku repre­zen­tują prace arty­stów wywo­dzą­cych się z ośrod­ków twór­czych, które w tym cza­sie wypra­co­wały wła­sny język prze­kazu gra­ficz­nego – pla­katy szwaj­car­skie, japoń­skie, fran­cu­skie i nie­miec­kie oraz przy­kłady zna­ko­mi­tych reali­za­cji przed­sta­wi­cieli pol­skiej szkoły pla­katu, jak cho­ciażby Hen­ryka Toma­szew­skiego, Jana Lenicy, Wal­de­mara Świe­rzego, Jana Młodożeńca.

Nie­wąt­pliwą ozdobą kolek­cji są poje­dyn­cze dzieła Adolphe’a Mourona Cassandre’a – jed­nego z naj­wy­bit­niej­szych twór­ców
w dzie­jach pla­katu – oraz Joana Miró, Andy’ego War­hola, Salva­dora Dali. Wystawa jest czynna do 10 marca 2012 roku.